Jan Sluijters, Eliza en de zoon der Sunamitische vrouw, collectie ICN, Drents Museum Assen
Jan Sluijters, Eliza en de zoon der Sunamitische vrouw, collectie ICN, Drents Museum Assen

Winnaar Prix de Rome Schilderkunst 1904: J. Sluijters

De schilder Jan Sluijters (1881-1957) won de Prix de Rome in 1904 in de categorie schilderkunst met een schilderij waarin de profeet Eliza het zoontje van de Sunamitische vrouw tot leven heeft gewekt en de diep ontroerde moeder haar zoon oppakt. Evenals de schilders Huib Luns, Salomon Garf en Meindert Butter werkte Sluijters drie maanden aan een schilderij met dit thema als onderwerp.

Leo Gestel tekende in diezelfde periode een spotprent  voor het satirische weekblad De Ware Jacob waarop hij Sluijters en Luns afbeeldde als wielrenners op weg naar de finish.

Leo Gestel, Om den prijs, 1904, inkt op papier. Foto RKD

In de ogen van de jury kwam Sluijters als winnaar uit de race en ook de pers was lovend over zowel ‘het expressief coloriet als door de opvatting der figuren’. Begin 1905 vertrok hij samen met zijn vrouw Bertha Langerhorst naar Rome. “Zoo’n kunstreis is toch onbetaalbaar. Je leert hier wat je niet moest leeren en verleert wat je geleerd hebt. Prachtig.”, zo schreef Sluijters in het eerste jaar van zijn werkperiode. De commissie was minder enthousiast en er ontstond een toenemende spanning tussen de strenge richtlijnen van het door de commissie uitgezette studieprogramma en Sluijters’ steeds vrijere onderwerpkeuze met taferelen uit het dagelijks leven. Dit leidde tot een definitieve breuk toen Sluijters in 1906 naar Parijs vertrok en daar onder invloed van het Impressionisme en Fauvisme steeds vrijer levendige eigentijdse scenes begon te schilderen. Eind 1906 werd de studiebeurs van Sluijters zelfs stopgezet.
In 1934, toen Sluijters inmiddels een beroemd kunstenaar was, nam hij zelf deel aan de jury van de Prix de Rome.

Deze hele geschiedenis is uitvoerig beschreven in Marguerite Tuijn (red.), Prix de Rome MDCCCVIII – MMVIII, Amsterdam 2008, pp 76 – 96 door Jacqueline de Raad.