Shortlist Prix de Rome beeldende kunst 2021 bekend

De internationale jury van de Prix de Rome heeft vier kunstenaars geselecteerd voor de shortlist van de Prix de Rome Beeldende Kunst 2021. De genomineerden zijn: Mercedes Azpilicueta, Alexis Blake, Silvia Martes en Coralie Vogelaar.
Dit is bekend gemaakt door het Mondriaan Fonds dat de prijsvraag organiseert en financiert.

De jury heeft de keuze gemaakt uit een lijst van 217 kunstenaars die zichzelf voor de prijs hebben aangemeld. De shortlist is een afspiegeling van het brede spectrum aan mogelijkheden binnen de hedendaagse kunstenaarspraktijk; variërend van film tot performance, van storytelling tot wetenschap en van ambachtelijkheid tot informatietechnologie. De vier finalisten reflecteren op actuele thema’s, bieden kritische herinterpretaties van historische gebeurtenissen, verbinden onderbelichte geschiedenissen aan het heden of richten de blik juist op de verre toekomst. Ieder representeert op eigen wijze de huidige tijdsgeest.

Er is gekozen voor vier kunstenaars met een krachtige praktijk, die met een eigenzinnige benadering en een eigen handschrift toewerken naar een volwassen oeuvre. Tegelijkertijd laten zij in hun werk nieuwe ontwikkelingen en intuïtieve processen toe. De jury verwacht dat de Prix de Rome deze ontwikkeling zal stimuleren en internationale erkenning kan bevorderen.

v.l.n.r. Mercedes Azpilicueta (foto Marcel de Buck), Alexis Blake (foto Diana Oliveira), Silvia Martes (foto Koos Breukel), Coralie Vogelaar

v.l.n.r. Mercedes Azpilicueta (foto Marcel de Buck), Alexis Blake (foto Diana Oliveira), Silvia Martes (foto Koos Breukel), Coralie Vogelaar

De vier kunstenaars op de shortlist krijgen een werkbudget om tijdens een periode van vijf maanden nieuw werk te maken. Dit werk is vanaf 13 november 2021 te zien in het Stedelijk Museum Amsterdam. Op basis van het nieuwe werk zal de jury de uiteindelijke winnaar selecteren. De winnende kunstenaar ontvangt een bedrag van € 40.000 en de mogelijkheid om deel te nemen aan een residency programma.

De jury van de Prix de Rome 2021 bestaat uit: Ann Demeester (directeur Frans Hals Museum, Haarlem, Bijzonder hoogleraar Kunst en Cultuur, Radboud Universiteit Nijmegen), Amira Gad (hoofd programma’s, LAS Light Art Space, Berlijn), Antonio Jose Guzman (beeldend kunstenaar, onderzoeker, docent), Samuel Leuenberger (directeur SALTS, Basel) en Viviane Sassen (fotograaf, winnaar Prix de Rome Beeldende Kunst 2007). Voorzitter is Eelco van der Lingen (directeur Mondriaan Fonds).

Mercedes Azpilicueta, The Captive: Here's a Heart for Every Fate, 2019. Archives Van Abbemuseum, Eindhoven. Foto: Marcel de Buck

Mercedes Azpilicueta, The Captive: Here’s a Heart for Every Fate, 2019. Archives Van Abbemuseum, Eindhoven. Foto: Marcel de Buck

Mercedes Azpilicueta (Buenos Aires, Argentinië, 1981, woont en werkt in Amsterdam)
Mercedes Azpilicueta is geïnteresseerd in begrippen als het kwetsbare of collectieve lichaam, de-koloniaal feminisme en het dissidente geluid. In gelaagd werk brengt zij verschillende personages samen uit verleden en heden, die zich manifesteren in stemmen, vormen, teksten, sporen en herinneringen.
De jury is geïntrigeerd door de manier waarop Azpilicueta de Latijns-Amerikaanse en Europese geschiedenissen herschrijft door het verleden naar het heden te brengen. Zij is enthousiast over het recente werk dat bestaat uit verbeeldingsrijke tapijten vol historische feiten, waarin Azpilicueta conceptuele ideeën met ambachtelijkheid combineert.

Alexis Blake, Crack Nerve Boogie Swerve, 2019. Foto: Diana Oliveira, re-touch: Thijme & Szafrańska

Alexis Blake, Crack Nerve Boogie Swerve, 2019. Foto: Diana Oliveira, re-touch: Thijme & Szafrańska

Alexis Blake (Pittsburg, VS, 1981, woont en werkt in Amsterdam)
Alexis Blake heeft een multidisciplinaire praktijk die beeldende kunst en performance samenbrengt in choreografie, geluid, video, sculpturen en drukwerk. Zij onderzoekt hoe het lichaam in de kunstgeschiedenis en daarbuiten wordt weergegeven, om haar bevindingen vervolgens kritisch te beschouwen, te ontregelen en te herzien.
De jury waardeert hoe haar kritische analyses van belangrijke maatschappelijke onderwerpen tot overtuigende performances leiden. De eigen performatieve stijl die Blake ontwikkelt, kenmerkt zich door een heldere, minimalistische esthetiek die consistent is en toch steeds weer verrast.

Silvia Martes, The Revolutions That Did (Not) Happen (film still), 2021

Silvia Martes, The Revolutions That Did (Not) Happen (film still), 2021

Silvia Martes (Eindhoven, 1985, woont en werkt in Amsterdam)
Silvia Martes maakt experimentele films die zijn verwant aan het sciencefiction genre. Vaak vinden de verhalen van haar korte films hun oorsprong in autobiografische ervaringen of zijn geïnspireerd door collectief menselijk gedrag. Tegelijkertijd zijn ze losgekoppeld van de werkelijkheid en ongrijpbaar.
De jury is enthousiast over de krachtige visuele taal en de originele manier van storytelling in Martes’ films. Zij weet een gestileerde vorm van futuristisch realisme te combineren met een sterke schilderachtige kwaliteit en biedt daarmee een welkome toevoeging aan het huidige artistieke landschap van kunst en film.

Coralie Vogelaar, Infinite Posture Dataset, video installation with a motorised Relax Zone Pro Inversion Table, 2020. Dancer: Courtney May Robertson, Choreography i.c.w Marjolein Vogels. Installation shot at HeK (House of electronic Arts) Basel

Coralie Vogelaar, Infinite Posture Dataset, video installation with a motorised Relax Zone Pro Inversion Table, 2020. Dancer: Courtney May Robertson, Choreography i.c.w Marjolein Vogels. Installation shot at HeK (House of electronic Arts) Basel

Coralie Vogelaar (Delft, 1981, woont en werkt in Amsterdam)
Coralie Vogelaar is een interdisciplinaire kunstenaar die wetenschappelijke disciplines, zoals gedragsstudies en data-analyses, combineert met artistieke verbeelding. Vanuit een fascinatie voor algoritmes onderzoekt zij de relatie tussen mens en machine. In samenwerking met experts uit verschillende disciplines maakt zij video-installaties en performances waarin de logica van machines wordt toegepast op het menselijk lichaam, en andersom.
De jury waardeert het interdisciplinaire karakter van Vogelaars werk, de samenwerkingen die zij aangaat, en de wijze waarop zij toekomstvisies en technologische ontwikkelingen agendeert. De achterliggende ideeën vertaalt zij naar werk met een sterke visuele component.